Rutin

Rutin öcü değildir.

Boş verin, sıkıcılık, sıradanlık, durağanlık gibi anlamlar yükleyenleri, sizdeki etkisi önemli olan.

Rutin sükuneti

Ben rutin diyerek rahat minderimi, sıcak döşeğimi algılıyorum. Evet, köhne, heyecansız veya sıkıcı gelebilir; ancak rutinde bi ana rahmi sıcaklığı ve güven duygusu yatmakta.

Özellikle kaotik ruhlar düzene ve güvene (hatta çoğu kez farkında bile olmadan) çok ihtiyaç duyar. Karmaşa zaten hangi ruhun marazı değil ki? Ancak son yıllarda karmaşa ve kaosu hayatın akışını sağlayan enerji sananlar türedi; değil, hayatın (sağlıklı) akışını sağlayan, düzen ve güven duygusu. Dün ve önceki günler elinde olanı bugün de elinin altında bulmaktan büyük nimet var mıdır?

Evvelsi gün bi şey yaşadım. 15-20 gündür gitmediğim bi yere gittim. O gidişim belki 50. gidişti, artık yolu ezberlemiştim. Yol kenarındaki ağaçlar tanıdık, sağdan soldan bana el eden tepecikler aşina idi gidişime. İçimdeki o güven hissi, o ‘bu yolların her karışı ile tanışıyoruz’ yakınlığı oh be dedirtti. Dönüşte yine önümde bildiğim yollar, bu kez 4 alternatifli yollar idi ve ben daha önceki 50 gidişimde bu yollarda defalarca kaybolarak sonunda nereye nasıl vardığımı öğrenmiş bulunuyordum.

İşte rutin bu. Deneye yanıla öğrendiklerimizin bize sağladığı güvenli ortam ve o güvenin getirdiği düzen-huzur-konfor algıları.

Rutin iyidir. Rutinlerimizde netleşmiş ne bocalamalarımız ve ıslah edilmiş nice yanılgılarımız yatıyor.

Değerini bilelim.